زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

ابن ابی‌جامع حسین‌ بن ‌محیی‌الدین





آلِ ابی‌جامع، خاندانی از عالمان دینی شیعه در عراق و لبنان و ایران در سده ۱۰ و ۱۱ق/۱۶ و ۱۷م است. یکی از شخصیت‌های این خاندان، حسین‌ بن ‌محیی‌الدین، می‌باشد.


۱ - معرفی اجمالی



حسین‌ بن ‌محیی‌الدین، فقیه، محدث، شاعر و ادیب بود و از پدرش اجازه روایت داشته‌ است.

۲ - آثار



تألیفات او عبارتند: ۱. شرح قواعد العلامه؛ ۲. کتاب ‌فی‌ الفقه؛ ۳. کتاب‌ فی‌ الطب؛ ۴. دیوان شعر.

۳ - پانویس


 
۱. ↑ سیدمحسن امین، اعیان ‌الشیعه، ج۸، ص۱۶۸، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق.    
۲. ↑ محمد بن ‌حسن حر عاملی، امل الآمل، ج۱، ص۸۰، به کوشش احمد حسینی، بغداد، مکتبة ‌الاندلس، ۱۳۸۵ق.    
۳. ↑ محمدحسن مامقانی، تنقیح ‌المقال، ج۲۳، ص۴۰.    
۴. ↑ محمدمحسن آقابزرگ تهرانی، الذریعه، ج۱۴، ص۱۹.    
۵. ↑ محمدمحسن آقابزرگ تهرانی، الذریعه، ج۹، ص۲۵۰.    


۴ - منبع



دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل ابی‌جامع»، ج۱، ص۳۴۹.    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.